@λεξαρτησία

Μάνα το στήθος που τις θήλασε,

έσταζε καρκίνωμα, την πίκρα για τους άντρες.

Η μια έχτισε πύργους με λεφτά,

ή άλλη πύργους με άμμο.

Κι η τρίτη, η μικρότερη,

με βασανίζει εμένα.

.

Συγχωρεσέ τον μάνα,

συγχώρεσέ τον, δεν είναι αργά.

.

Κι αν δεν μπορείς αυτόν,

αν δεν βρίσκεις την δύναμη απ’τις παλιές συνήθειες,

Ας είναι άλλος με λεφτά,

πύργους στην άμμο,

ή ότι άλλο θες,

που θα σε διασκεδάσει.

.

Συγχώρεσέ τον μάνα,

συγχώρεσέ τον, να χαρείς.

.

Άσε τα χείλια σου να ανοίξουν,

να ξεσφίξουν, ναι, μπορούν!

Ξέχνα λεφτά,

την άμμο

και τον θάνατο που έρχεται

σε όλους όπως έρθει.

.

Συγχώρεσέ τον μάνα,

συγχώρεσέ τον, για να σωθείς.

.

Συγχώρα με κι εμένα.

.

.

(Περισσότερα (και νομίζω καλύτερα!) ποιήματα, μαζεμένα στο παλιό blog.)

No related posts.